Πολλοί από τους ιδιοκτήτες όταν φτάνει η ώρα του κτηνιάτρου τους φαντάζει ένας μεγάλος άθλος και ο λόγος είναι ο φόβος του κατοικίδιού τους. Αυτός είναι ένας φόβος που αναπτύσσεται όσο είναι ακόμη κουτάβια. Όπως είναι φυσικό σε κανένα δεν αρέσει να του ανοίγουν με το ζόρι τη στοματική κοιλότητα ή να μας βάζουν ιατρικά εργαλεία στους ακουστικούς πόρους και άλλα πολλά , πόσο μάλλον στο κατοικίδιο μας που δεν έχει την αντίληψη ότι το βάζουμε σε αυτή τη διαδικασία για το καλό του.
Η εξοικείωση πρέπει να γίνει μέσω της αφιέρωσης του χρόνου μας ώστε να απευαισθητοποιηθεί σε όλα τα δυσάρεστα αγγίγματα. Παραδείγματος χάρη στους ακουστικούς πόρους πρέπει πρώτα να ανέχεται τη διάρκεια του αγγίγματος στο εσωτερικό του πτερυγίου και βήμα-βήμα να πηγαίνουμε και πιο μέσα στον ακουστικό πόρο . Πρώτα θα είναι ένα μικρό – ανούσιο άγγιγμα ώστε στο τέλος να ανέχεται τη διάρκεια του χεριού μας στο βάθος του ακουστικού του πόρου όπως κάνει αντίστοιχα ο κτηνίατρος με το χέρι του ή με το όργανο ωτοσκόπησης.
Επιπλέον μεγάλο όφελος για το σκύλο σε αυτό το κομμάτι της εκπαίδευσης είναι οι συχνότερες επισκέψεις στον κτηνίατρο , οι οποίες μπορούν να γίνονται κατά τη διάρκεια της καθημερινής του βόλτας. Εννοείται πως δεν αναφερόμαστε σε επίσκεψη με εξέταση αλλά στην συχνότερη επαφή με τον χώρο και ενδεχομένως και την επαφή με τον κτηνίατρο και το προσωπικό. Η διαδικασία αυτή θα του αυξήσει την αυτοπεποίθηση καθώς αν οι επαφή συμπεριλαμβάνει παιχνίδι , λιχουδιές και γενικότερα οτιδήποτε ευχαριστεί ένα σκύλο .